Hangjongeren

Je hebt ze overal en ook de zoo ontkomt er niet aan "hangjongeren" van die slopende irritante pubers, die ook zo lief kunnen zijn. Gelukkig is het hier maar een klein clubje, maken ze weinig indruk en werkelijk niemand is bang voor ze. Jammer voor ze, ze zijn nog wel zo stoer. Vallen zelfs die hele grote hond aan of dat rare mens met blote benen. Zorgen dat de slaplanten niet fier rechtop staan maar erg plat liggen. En bezoeken graag het verboden gebied wat "bekkerszoodorf" heet. Ach over 10 jaar zijn het theemutsen die het liefst de hele dag op de kachel liggen. Dus voorlopig genieten we maar van onze "hangjongeren".

Ik ben lekker stout!

Tja je wilde toch zo graag kittens! Je weet het van te voren en het hoort erbij. En natuurlijk eerst foto's maken en dan pas de kitten er uitplukken. En na 3 keer plukken heeft hij het niet meer gedaan, of dat zo blijft? We gaan het afwachten.

balkons, kittens en hartkleppen

Soms valt het voor een kittenmensenmama niet mee.Neem nou een balkon, al die spijlen waar de kleintjes tussen door kunnen, of stel dat ze boven op de railing springen, allemaal dingen waar kittenmensenmama's hartkloppingen van krijgen. Maar altijd die deuren dicht is voor deze kittenmensenmama geen optie. Ik moet 's morgens met de deur open mijn tanden kunnen poetsen, lucht heb ik nodig 's morgens. En met warm weer moet die deur gewoon open kunnen, dus de WWW maar eens afgespeurd naar een oplossing en gevonden. Nu hangt er een kattennet en kunnen de ukkies lekker naar buiten en de kittenmensenmama heeft ook weer een (beetje) rust.

Wij katten

Wij katten houden van rust en hebben onze slaap meer dan nodig. Dus terwijl onze blikopeners, ons personeel of hoe je die mensen dan ook wilt noemen,( zelf denken ze dat ze onze baasjes zijn, nou ja de arrogantie van die lui) bezig zijn, zij met dat dorp en hij met een schilderkwast, liggen wij in onze relaxruimte. Heerlijk te slapen. Soms durft één van onze honden het te wagen onze rust te verstoren maar dat straffen we wel af met wat blazen of eens een poot te heffen. Wat dat betreft zijn onze honden net zo dom als ons personeel, die nog steeds denken dat onze relaxruimte hun slaapkamer is. 's nachts tolereren we ze dan maar, ze hebben tenslotte hun rust ook nodig om ons goed te kunnen verzorgen.

Kastelen en ruïne

Toen ik jong was gingen we altijd op vakantie naar Duitsland en Oostenrijk. Favoriet bij mij was kastelen en vooral ruïnes bezoeken. Ruïnen vond ik het leukste eigenlijk. Dus in mijn kerstdorp staat elk jaar een ruïne. Nu was ik lekker bezig met de opbouw van de bergen van kerstdorp 2010, alles ingedeeld waar wat moet komen etc. Bezig met vast wat bomen planten, hekjes zetten. en verder zoeken in de kist benodigdheden. En toen: KWAM IK DE RUÏNE tegen helemaal vergeten! Hoe kan ik nou "de ruïne" vergeten! Schande! Niet ingepland gauw even een plek creëren dan maar. Poeh een paar pogingen metstukken pur en piepschuim later staat hij er! Een bekkerszoodorf zonder ruïnedat kan niet. Nu moet zijn plek verder nog aan gekleed worden, maar dat komt wel. Hij staat er dat is het belangrijkste.

Tijgers!

Sinds vorige week vrijdag lopen er twee kleine kittens rond in de zoo. Darmok en Jalad. Twee ondeugende streepjes katers. B'Elanna vond het maar enge "tijgers" en heeft de hele dag blaffend naast me gelegen. Ook de twee mannetjes vonden het maar niks hier, en lagen de hele dag in de douche achter de wasmand. Behalve als er iets te eten was, dan wisten ze razend snel de aanrecht te vinden. Zaterdagochtend ging het al gelijk een stuk beter, Jalad kwam als eerste dapper de kamer in, niet veel later volgde Darmok. Nadat B'Elanna ze uiterst voorzichtig van dichtbij had bekeken besloot ze dat die tijgers best leuk waren, en keerde de rust in bekkerszoo. Inmiddels zijn de twee heren hier al helemaal thuis, hebben gisteren hun eerste prikjes gehad, laten zich wassen door Ivan, als je ziet hoe groot zijn bek is is dat toch erg dapper.

Mijn eerste blog

Hallo allemaal, hier is hij dan mijn eerste blog. Ik ga proberen regelmatig verhaaltjes te schrijven over onze dieren, het bouwen van het kerstdorp en wat ik verder allemaal kwijt wil. Tot zo ver dit welkoms woord, dan ga ik nu even nadenken wat ik in mijn eerste echte blog ga schrijven.